Nakon izuzetno uspješne sezone i hvaljene predstave žena, došao do dramskih tekstova Wife and The Café du Dôme Josip Kosor, u režiji Paola Magelli, biće izvedena 7. Decembar kao dio repertoara Zagrebačkog kazališta poslednji put u 2016. godine.
Ova predstava zagrebačkog HNK domaćoj publici približiti dio posla jednog od najistaknutijih i najzakinutijih hrvatskih dramatičan ekspresionista. Zadnje Kosor rad, postavljena u Hrvatskom narodnom kazalištu u Zagrebu, bila je vatra strasti 1934. u režiji Branke Gavelle. Čak 82 godina kasnije, Paolo Magelli otkriva pozorišni potencijal istinske ekspresionizma i uvodi nove generacije sa zaboravljeni, a široj publici, relativno nepoznatog pisca.
Performansa "Žena" biće izvedena u sredu, 7. Decembar 2016. u 19,30 sati. U njoj glume: Livio Badurina, Lana Barić, Nikša Kuselj, Milan Pleština, Goran Grgić, Zijad Gračić, Dora Givers, John Colarić, Peter Svrtan, Iva Mihalić, Jelena Perčin, Ana Begić i Sylvia Mumelaš.

Milan Begović i Ive Vojnovića, Kosor je najprevođenijih i najizvođenijih hrvatskih dramatičara u inostranstvu u prvoj polovini prošlog stoljeća, dva puta nominiran za Nobelovu nagradu za književnost. Već Vatra strasti, jedna od njegove prve drame, privukla je pažnju intelektualaca evropskog kola. U svom lutanja susreo je prijatelj sa velikim umjetnicima svog vremena, kao što su Ivana Meštrovića, Hemingway Kranjčevića, Maksima Gorkog ili Konstantina Stanislavskog. Njegove drame, vođeni naturalistički impulse, od realne okvire, prikazujući unutrašnjost situacije i karaktera koji upravlja podsvijest, instinkte i strasti, odabir psihološke i socijalne teme, buntovni i omamljeno istraživanje krajnosti ljudskih emocija i akcije. U njenim stvarima, Kosor je izuzetno ponosan i neobično ponosan na ljubav, moralnost i ljudsku čistoću u svetu koji je izgubio čoveka.
Drama "Žena" govori o prekrasnoj Limunki suprug gubi na kartama, s obzirom na drugi koji je spreman sve svoje bogatstvo da bi s njom. Limunka je očajna i sve psovke, ali postoji, između hiljade ljudi koji su ludi za njom, i Idan, svoju ljubav mladih, nikada nije dobio preko njega. Koncentracija poslovanja u dvije vrste sukoba je strasti, senzualne i duhovne, u tipičnim ekspresivne polarizacije između zemaljskog i kosmičkog, sukob materijalne i duhovne, konkretnim i apstraktnim, a cilj je da se skrene pažnja na neophodnost u potrazi za izgubljenim raj, za ljubav i sreću. Limunke odlučnost da se odupru volja da se naselili i običajima sredine, je važan element društvene kritike, hvali ideala ženstvenosti i pravoj ljubavi, što je uobičajena motiv u drugim Kosor drama.

Kosor daje određena kritika društvenih uslova, predatorskog kapitalizma, ali ne nudi rješenja, zanima uticajem političkih realizma u širem duhovnu dimenziju društvenih odnosa.
Paolo Magelli je rođen u italijanskom gradu Prato, ali je 1974. Takođe je uspešna na hrvatskoj sceni. Tokom svoje bogate umetničke karijere sarađivao je sa mnogim velikim umetnicima kao što su Pine Bausch ili Giorgia Strehler, a njegove predstave su primetile većinu svjetske scene. U posljednjih nekoliko godina započeo je raditi kao namještenik u Teatro Metastasio Stabile della Toscana u Pratu.
Dramaturg Željka Udovčić Pleština, kompozitor Arturo Annecchino, scenografi su Numen i Ivana Jonke Kostimograf Leo Kulaš, dizajner svetla Paolo Magelli i Sven Jonke, pomoćnik direktora su Lawrence Krsnik i Jade P. Novak.